Aşkzede Nereden İzlenir?

İlişkilerin bittiği anın soğuk yüzüyle yüzleşmek zorunda kalan herkesin içten içe bildiği bir gerçek vardır: Kalbin kırılması, çoğu zaman komik bir trajedidir. Nicholas Stoller’ın yönettiği Aşkzede (Forgetting Sarah Marshall), bu trajediyi bir komediye dönüştürürken, aynı zamanda toparlanma sürecinin ne kadar dağınık, saçma ve bir o kadar da insani olabileceğini gösteriyor. Film, altı yıllık ilişkisinin ardından televizyon yıldızı sevgilisi Sarah Marshall tarafından terk edilen müzisyen Peter’ın hikayesini anlatıyor. Peter’ın çöküşü o kadar tanıdık ve samimi ki, izlerken hem gülüp hem de içiniz sızlayabilir.

Peter’ın kendini toparlamak için çıktığı Hawaii tatili, bir romantik komedi klasiğinin tüm tuhaflıklarını barındırıyor. Tam da kafasını dinlemek ve yaralarını sarmak isterken, otelin aynı tatil köyünde eski sevgilisi Sarah ve onun yeni, egzantrik rock yıldızı sevgilisi Aldous ile karşılaşması, filmin ana eksenini oluşturuyor. Bu tesadüf, Peter’ın kabusunun gerçeğe dönüşmesi gibi görünse de, aslında onun kendini yeniden keşfetmesi için beklenmedik bir fırsata dönüşüyor. Jason Segel’in hem yazıp hem başrolünü üstlendiği yapım, bir ayrılık sonrası yaşanan o tanıdık utanç, öfke ve umut karışımını ustalıkla perdeye yansıtıyor.

Filmin en büyük başarısı, karakterlerinin klişelere sığınmadan, gerçek insanlar gibi hissettirmesi. Peter’ın savunmasızlığı, Kristen Bell’in canlandırdığı Sarah’ın kariyer hırsı ile kişisel tatminsizliği arasındaki çatışma ve Mila Kunis’in oynadığı otel çalışanı Rachel’ın sakin ama etkili duruşu, hikayeye derinlik katıyor. Özellikle Russell Brand’in canlandırdığı Aldous karakteri, tipik bir “kötü adam” olmaktan çok, kendine fazlasıyla güvenen, tuhaf ama bir o kadar da komik bir figür olarak öne çıkıyor. Film, ayrılık acısını abartılı bir mizahla yumuşatırken, aslında çok basit bir gerçeği hatırlatıyor: Bazen bir şeylerin dağılması gerekir, böylece doğru olan bir araya gelebilsin.

2000’lerin sonunda çekilen bu yapım, dönemin romantik komedi anlayışını hem hicveden hem de ona saygı duruşunda bulunan bir yapıya sahip. Diyaloglarındaki doğallık ve karakterlerin birbirleriyle kurduğu ilişkilerdeki gerçekçilik, filmi yıllar geçse de taze kılıyor.