Dengeler Nereden İzlenir?

“Dengeler” (2024), Süleyman Mert Özdemir’in yönetmen koltuğunda oturduğu, aksiyon, suç ve dram türlerini bir araya getiren bir film. Hikaye, profesyonel boksör olma hayali geçmişte kalmış ama heyecanı hâlâ taze olan Ferit Kamacı’nın etrafında dönüyor. Ferit, taksi şoförlüğü yapan ağabeyi Ali’den bir gece için arabayı devralır ve bu sayede varoşlardaki bir gece kulübü olan Rita’nın açılışında ringe çıkar. Burada, boksa ev sahipliği yapan kulübün sahibi orta yaşlı İlyas Kargı ile tanışırız. İlyas, genç bir garson kıza duyduğu aşk ile rahmetli karısının emaneti oğluyla kuramadığı aile bağı arasında sıkışmış, büyük bir bunalımın eşiğindedir. Ferit’in ringde amatör bir boksör olarak profesyonel rakibini nakavt etmesi, İlyas’ın zaten kırılgan olan dengesini tamamen bozar ve bir dizi kreşendo aksaklık, trajik bir sonuca yol açar: Ferit’in abisi Ali’nin ölümü.

Film, karakterlerin iç dünyalarını ve aralarındaki karmaşık ilişkileri ustalıkla işliyor. Ferit’in kaybettiği hayallerinin peşinden koşarken ağabeyiyle olan bağı, İlyas’ın geçmişiyle yüzleşirken yaşadığı çatışmalar ve genç garson kızın bu döngüdeki rolü, hikayeye derinlik katıyor. Yönetmen Özdemir, varoşların gri atmosferini ve gece kulübünün kaotik enerjisini görsel bir dille yansıtırken, oyuncu kadrosu da bu gerilimi başarıyla taşıyor. Cihangir Ceyhan’ın Ferit rolündeki performansı, karakterin içsel çatışmalarını ve fiziksel mücadelesini hissettirirken, Erol Babaoğlu’nun canlandırdığı İlyas, bunalımın ve pişmanlığın ağırlığını omuzlarında taşıyor. Tanju Bilir, Mazlum Çimen ve Burak Şafak gibi isimler de hikayenin yan katmanlarını güçlendiriyor.

“Dengeler”, klasik bir suç-aksiyon filminden ziyade, karakter odaklı bir dram olarak öne çıkıyor. Boks sahneleri, fiziksel bir çatışmadan çok, karakterlerin içsel dengesizliklerinin bir yansıması olarak kullanılıyor. Filmin temposu, İlyas’ın bunalımıyla birlikte yükselirken, Ferit’in masumiyeti ve ağabeyiyle olan bağı, hikayeye duygusal bir zemin hazırlıyor. Özellikle son bölümdeki gerilim, izleyiciyi karakterlerin kaderleriyle baş başa bırakıyor. Film, şiddetin ve pişmanlığın döngüsel doğasını sorgularken, izleyiciye sadece bir hikaye değil, aynı zamanda bir atmosfer sunuyor.