Kefernahum Nereden İzlenir?

Nadine Labaki'nin yönettiği "Kefernahum" (2018), sinemanın sınırlarını zorlayan, içinize işleyen bir dram. Film, Beyrut'un yoksul mahallelerinde yaşayan 12 yaşındaki Zain'in gözünden, çocukluğun masumiyetinin nasıl acımasızca gasp edildiğini anlatıyor. Zain, oyuncu değil, hayatın tam ortasından çekilip alınmış bir çocuk. Onun gerçek hikayesi, filmin temel taşını oluşturuyor. Labaki, bu gerçekliği öyle bir kullanıyor ki, anlatılanların bir kurgu olduğunu unutuyorsunuz. Her kare, Zain'in yaşadığı dünyanın soğuk ve acımasız yüzünü gözler önüne seriyor.

Film, Zain'in ailesine karşı açtığı bir davayla başlıyor. "Beni doğurduğunuz için sizi dava ediyorum." Bu cümle, filmin tüm özünü özetliyor. Zain, kendini ve kardeşlerini koruyamayan, onları yokluk ve şiddete mahkum eden bir sistemin içinde büyümüştür. Evden kaçışı, onu Etiyopyalı mülteci Rahil ve bebeği Yonas'la tanıştırır. Bu karşılaşma, Zain'in hayatta kalma içgüdüsünü ve beklenmedik bir şekilde gelişen koruyuculuğunu ortaya çıkarır. Yönetmen, bu üç karakterin arasındaki bağı, hiçbir duygusal sömürüye kaçmadan, yalın ve gerçekçi bir dille işler. Zain'in Yonas'ı kendi başına büyütme çabası, filmin en saf ve en kırılgan anlarını oluşturuyor.

"Kefernahum", bir çocuğun hayatta kalma mücadelesinden çok daha fazlası. O, sistemin çarkları arasında ezilen, kimsesiz ve görünmez milyonlarca çocuğun sesi oluyor. Film, mülteci sorunları, yoksulluk döngüsü, çocuk işçiliği ve kayıtsız doğumlar gibi ağır toplumsal meseleleri, Zain'in kişisel hikayesi üzerinden evrensel bir boyuta taşıyor. Labaki, bu konuları didaktik olmadan, izleyiciyi rahatsız eden bir dürüstlükle perdeye yansıtıyor. Filmin her sahnesi, seyircinin yüzleşmesi gereken bir ayna görevi görüyor. Bu yüzleşme rahatsız edici olsa da, aynı zamanda son derece gerekli.

Zain Al Rafeea'nın performansı, belgesel gerçekliği ile dramatik anlatım arasındaki çizgiyi bulanıklaştırıyor. Onun yorgun bakışları, erken yaşta kaybettiği çocukluğu ve kazandığı olgunluğu yansıtıyor. Film, umutsuzluğun içinde küçük bir umut kıvılcımı yakmayı da başarıyor: Zain'in adalet arayışı ve sonunda kendine bir kimlik kazanması. "Kefernahum", sarsıcı, düşündürücü ve unutulmaz bir sinema deneyimi. İzleyen herkesi derinden etkileyecek, vicdanlarda uzun süre yankılanacak bir yapım.