labirent./ Bhool Bhulaiyaa Nereden İzlenir?

Hint sinemasının sınır tanımayan anlatım enerjisiyle birleşen “labirent./ Bhool Bhulaiyaa”, türler arasında süzülen bir anlatı kuruyor. Yönetmen Priyadarshan, korku ve komediyi birbirini yok etmeyen, aksine besleyen iki damar olarak kullanıyor. Film, Amerika’dan memleketine dönen Siddharth’ın, atalarından kalma malikaneye taşınmasıyla başlayan olayları anlatıyor. Ancak bu, basit bir “perili köşk” hikayesi değil; kapıların ardında, kilitli odalarda ve geçmişin gölgelerinde saklanan çok daha derin bir psikolojik katman var. İzleyiciyi ilk yarım saatte rahatsız edici bir merak sarmalı içine çeken film, kısa sürede tonunu buluyor.

Anlatının en güçlü yanı, gerilimi asla elden bırakmadan komediyi doğal bir akışla hikayeye yedirmesi. Akshay Kumar’ın canlandırdığı Dr. Aditya Shrivastav karakteri, filme neredeyse bir dedektif öyküsü havası katıyor. Kumar’ın jestleri ve diyalogları, filmin karanlık atmosferini hafifletirken; Vidya Balan’ın performansı, hikayenin duygusal ve ürkütücü yükünü tek başına taşıyor. Balan’ın gözlerindeki korku ve şüphe, izleyiciyi de o koridorlarda yürütüyor. Özellikle filmin ikinci yarısında, olayların yönü değiştiğinde ortaya çıkan katman, tür filmlerine aşina izleyicileri bile şaşırtacak bir ustalıkla örülmüş.

Priyadarshan’ın yönetmenliği, mekan kullanımındaki titizlikle kendini hissettiriyor. Malikanenin koridorları, merdivenleri ve gölgeli odaları, filmin ruhuna uygun bir labirent hissi yaratıyor. Ancak bu görsel derinlik, hikayenin psikolojik çözümlemesinin önüne geçmiyor. Film, “hayalet gerçek mi yoksa zihinsel bir yansıma mı?” sorusunu sürekli canlı tutarken, geleneksel Hint kültüründeki inanç ve batıl inançları da hikayenin dokusuna işliyor. Bu yönüyle “labirent./ Bhool Bhulaiyaa”, sadece bir korku-komedi değil; aynı zamanda geçmişin hayaletleriyle yüzleşme hikayesi olarak da okunabilir.

Uzun süresi (158 dakika) bazı sahnelerde tempo düşüklüğü hissettirse de, filmin finalde kurduğu denge bu yavaşlığı affettiriyor. Özellikle son yarım saatteki çözülme, izleyiciye hem duygusal bir tatmin hem de türsel bir sürpriz sunuyor. Korku öğeleri kan ve şiddet üzerinden değil, psikolojik baskı ve belirsizlik üzerinden kurulduğu için, türün ağır örneklerinden hoşlanmayanlar için de ulaşılabilir bir yapım. Komedi ve gerilimin dengesini iyi kuran, oyuncu performanslarıyla güçlenen bu film, Hint sinemasının anlatı zenginliğini keşfetmek isteyenler için iyi bir başlangıç olabilir.