Sırat Nereden İzlenir?

Sırat, ismini taşıdığı kavramın ağırlığını taşıyan bir film. Oliver Laxe, “Yangın Yeri”nden bu yana geçen sürede sinematik dilini daha da olgunlaştırmış. Fas’ın güneyindeki dağların çorak ve görkemli coğrafyası, Süper 16mm filmin grenli dokusuyla birleşince ortaya sadece bir arayış hikayesi değil, aynı zamanda ruhani bir yolculuğun fiziksel karşılığı çıkıyor. Babanın kayıp kızının izini sürerken geçtiği her vadi, tırmandığı her yamaç, içsel bir hesaplaşmanın durakları gibi hissettiriyor.

Filmin gerilimi, klasik anlamda bir “takip” veya “soruşturma”nın getirdiği meraktan beslenmiyor. Aksine, Laxe’ın tarif ettiği gibi, “ölmeden önce ölüme sürükleyen” bir içsel yolun gerginliği bu. İzleyici, başkarakterin çaresizliğine ve kararlılığına ortak olurken, coğrafyanın sessizliği ve sertliği adeta bir karakter gibi filme işliyor. Sergi López’in yüzündeki kırışıklıklarda, dağların kıvrımlarını görmek mümkün. Bu, dış dünyadaki bir kaybın, iç dünyadaki bir sarsıntıya dönüşme hikayesi.

Yönetmenin “cehennemle cennet arasındaki köprü” tanımı, filmin atmosferini özetliyor. Sırat, izleyiciyi rahatlatmıyor; aksine sürekli bir belirsizlik ve huzursuzluk içinde tutuyor. Ancak bu huzursuzluk, yapımcıların sıklıkla düştüğü ucuz bir gerilim tuzağına düşmüyor. Aksine, her karede hissedilen bir manevi arayışın parçası olarak sunuluyor. Laxe’ın sineması, doğayı ve insanı aynı karede buluştururken, izleyiciye de bu yolculuğun bir parçası olma hissi veriyor. İspanya’nın Oscar adayı olması, filmin uluslararası sinema camiasında ne kadar ciddiye alındığının bir göstergesi.

115 dakikalık süresi boyunca, hikayenin akışından çok hissettirdikleriyle ilerleyen bir yapım Sırat. Doğa, inanç ve kayıp üzerine düşünmeyi sevenler için derin bir deneyim sunuyor. Ancak klasik anlatı yapısına alışkın izleyiciler, filmin yavaş ve meditatif temposuna kendilerini bırakmaları gerektiğini bilmeli. Bu, sizi sarsmak için değil, dönüştürmek için tasarlanmış bir film.