Sisu Nereden İzlenir?

İkinci Dünya Savaşı’nın külleri henüz soğumamışken, kuzey Finlandiya’nın ıssız ve kavrulmuş topraklarında tek başına yaşayan bir maden arayıcısının hikayesi, sinema tarihinin en saf ve en vahşi intikam öykülerinden birine dönüşüyor. “Sisu”, savaşın anlamsızlığını arka plana alıp, insanın hayatta kalma içgüdüsünü ve toprağına bağlılığını neredeyse mitolojik bir dille anlatıyor. Yönetmen Jalmari Helander, bu minimalist kurguyu, gereksiz diyaloglardan arındırılmış, neredeyse sessiz bir gerilimle örüyor. Filmin başarısı, büyük ölçüde Jorma Tommila’nın, adından çok duruşuyla konuşan karakterine dayanıyor; bu adam, altını çalınan bir madenci değil, uyandırılmaması gereken bir efsane.

Film, Nazi askerlerinin altını ele geçirmesiyle başlayan kovalamacayı, alışılagelmiş aksiyon kalıplarından çıkararak adeta bir hayatta kalma mücadelesine dönüştürüyor. Her sahne, çorak arazinin sessizliği ile şiddetin patlayıcı anları arasında gidip geliyor. Helander, kan ve çamurun içinde bile estetik kaygıyı elden bırakmıyor; geniş açı çekimler, bu cehennem gibi coğrafyayı hem bir karakter hem de bir tuzak olarak konumlandırıyor. Aksiyon sahneleri, süper kahraman filmlerindeki koreografik mükemmellikten ziyade, ilkel ve hesapsız bir öfkenin ürünü. Bu yönüyle “Sisu”, izleyiciye nefes aldırmayan, ama her anında nefesini tutturmayı başaran bir deneyim sunuyor.

Filmin en güçlü yanlarından biri, savaşın getirdiği yıkımı ve insanlık dışı koşulları, tek bir karakterin direnişi üzerinden sembolize etmesi. Nazilerin acımasızlığı ile madencinin sessiz kararlılığı arasındaki zıtlık, hikayeye klasik bir iyi-kötü çatışmasından daha derin bir anlam katıyor. Aksel Hennie’nin canlandırdığı Nazi subayı, klişe bir kötü adam olmaktan çok, kendi çöküşünü izleyen bir figür olarak dikkat çekiyor. Bu sayede film, sadece bir aksiyon filmi olmanın ötesine geçip, savaşın insan ruhunda açtığı yaralara ve bu yaraların nasıl bir vahşete dönüşebileceğine dair rahatsız edici bir alegoriye dönüşüyor. 91 dakikalık süresi, hikayenin hiçbir noktada sarkmamasını sağlarken, her sahnenin bir amaca hizmet ettiğini hissettiriyor.

Eğer kanlı, sert ve son derece stilize bir gerilim arıyorsanız, “Sisu” tam size göre. Ancak bu film, sadece şiddet dozu yüksek bir eğlence vaat etmiyor; aynı zamanda izleyiciyi, insanın sınırlarını zorlayan bir dayanıklılık hikayesinin içine çekiyor. Yönetmenin kendine özgü anlatım dili ve filmin görsel kompozisyonu, onu türünün sıradan örneklerinden ayırıyor. Türkiye’de dijital platformlarda sıklıkla yer alan bu yapım, özellikle İkinci Dünya Savaşı temalı hikayeleri sevenler ve farklı bir aksiyon deneyimi arayanlar için kaçırılmaması gereken bir iş.